Pedagog, doktor nauk społecznych w dyscyplinie pedagogika, adiunkt w Zakładzie Podstaw Wychowania i Opieki na Wydziale Studiów Edukacyjnych Uniwersytetu im. A. Mickiewicza w Poznaniu. Specjalista w obszarze pedagogiki opiekuńczo-wychowawczej, pedagog terapeuta.

W sposób szczególny zainteresowany tematyką współczesnego ojcostwa, w obrębie której podejmuje szereg znaczących zagadnień, które wpisują się w naukową i społeczną debatę dotyczącą pełnienia roli rodzicielskiej przez mężczyzn. W tym zakresie zajmuje się m.in. znaczeniem ojcowskich oddziaływań w życiu małego dziecka, zmianami zachodzącymi wokół jednej z ważniejszych ról realizowanych w środowisku rodziny, znaczeniem braku obecności ojców w życiu dzieci i młodzieży. Tematyka ojcostwa jest nie tylko podstawą dla naukowych dokonań, ale także działań popularyzujących wiedzę w tym obszarze (poprzez realizację warsztatów), jak również aktywności wspierających.

Doświadczenie zawodowe zdobywał, pracując w Centrum Wspierania Rozwoju Dzieci i Młodzieży, w świetlicach socjoterapeutycznych i środowiskowych oraz na stanowisku pedagoga w szkole ponadpodstawowej. W swojej pracy towarzyszył dzieciom i młodzieży w trudnościach emocjonalnych, wychowawczych i relacyjnych, prowadził zajęcia indywidualne oraz grupowe, współpracował z rodzicami i kadrą pedagogiczną, a także koordynował działania wspierające rozwój kompetencji społecznych. Zainteresowany ideą Porozumienia bez Przemocy w pracy z drugim człowiekiem koncentruje się na budowaniu relacji opartych na empatii, szacunku i autentycznym dialogu.

Szczególną wagę przywiązuje do rozpoznawania i nazywania emocji oraz potrzeb, wspierania ludzi w rozwijaniu samoświadomości i odpowiedzialności za własne wybory. Tworzy bezpieczną przestrzeń do rozmowy, w której każda osoba może poczuć się wysłuchana i zrozumiana. Na co dzień tata, mąż oraz pasjonat własnego ogrodu i pieszych wędrówek po górach.